Moja praca
Frustracja – zawodowy zabójca (odcinek IV)
Wiesz już, ze większość problemów w pracy ma charakter uniwersalny i nie można ich rozwiązać przez zmianę posady. To ważny wniosek! Jednak twoje problemy nadal istnieją. Dziś pokażemy ci, jak możesz zmienić swoje życie zawodowe
Ćwiczenie 1: Identyfikacja podstawowych wzorców zachowania
Pomyśl o swojej obecnej sytuacji zawodowej. Uświadom sobie, z czego jesteś niezadowolony. Przed oczyma wyobraźni odegraj kilka typowych sytuacji, które cię zdenerwowały lub sprawiły, że chciałeś uciec. Przyjrzyj się osobom biorącym w nich udział. Jak zareagowałeś? Co zrobili inni? Jakie emocje się pojawiły? Podsumuj wszystko, a następnie odpowiedz na 7 poniższych pytań:
1. Skąd znasz taką sytuację?
2. Jakie inne wydarzenia z twojego życia przypomina ci ten rozwój wypadków?
3. Czy widzisz w tej sytuacji jakieś podobieństwa do zdarzeń z twojego dzieciństwa?
4. Jakie inne osoby, które spotkałeś w trakcie swojego życia, przypominają ci ludzi biorących udział w tej sytuacji?
5. Od kiedy znasz te uczucia?
6. Kto i/lub co je w tobie wywołał/o?
7. Jakie skojarzenia i obrazy spontanicznie przychodzą ci na myśl?
Najważniejsze w tym ćwiczeniu jest to, byś zrozumiał, że określone problemy, podstawowe wzorce zachowania pojawiają się przez całe życie i będą się powtarzać, dopóki ich nie rozwiążesz. Nie zmieni ich ucieczka od danej sytuacji, a jedynie stawienie czoła czemuś, co kryje się o wiele głębiej – nam samym, z naszym życiem, z niedociągnięciami i niezadowoleniem, z naszą rodziną i z przyjaciółmi. Jeśli czujesz, że szef cię ogranicza, być może ten dylemat bliskości i dystansu między tobą a innymi ludźmi nie jest niczym nowym. Zastanów się, czy w poprzednich stosunkach zawodowych widoczne były podobne tendencje. A może ten podstawowy wzorzec zachowania pojawił się też w twoich relacjach z partnerami?
Oczywiście najłatwiej jest zrzucić powody frustracji na innych. Tu zakończyć związek, tam złożyć wypowiedzenie. Jednak kluczowy problem wcale nie zostaje rozwiązany, a ty coraz głębiej zanurzasz się w wir nieszczęścia. A przecież opłaca się spędzić chwilę na krytycznej analizie i próbie ujrzenia potencjalnych rozwiązań w zupełnie nowym świetle.
Ćwiczenie 2: Przełamanie podstawowych wzorców zachowania
Przejrzyj swoje notatki dotyczące podstawowych wzorców zachowania. Jeszcze raz przeanalizuj wszystko i spróbuj rozpoznać prawidłowości, które przewijają się przez twoje życie.
Odpowiedz na poniższe pytania:
1. Załóżmy, że sytuacja by się nie zmieniła. Jakie miałoby to konsekwencje? 2. Załóżmy, że sytuacja by się nie zmieniła. Jakie miałoby to zalety i dla kogo?
3. Co musiałoby się zdarzyć, aby problem się pogłębił?
4. Kiedy i pod jakimi warunkami problem by nie wystąpił lub byłby nieistotny?
5. Po czym poznałbyś, że problem został rozwiązany?
6. Jakie uczucia dowiodłyby ci, że panujesz nad sytuacją?
7. Co pomogło ci w podobnych sytuacjach?
8. Co uważasz za swoje mocne strony w kontaktach z innymi ludźmi?
9. Kogo uważasz za wzór do naśladowania w podobnych sytuacjach? Dlaczego?
10. Gdyby wróżka obiecała spełnić twoje trzy życzenia, jak by one brzmiały?
Odłóż notatki i pozwól, by twój umysł odpoczął. Przez pewien czas nie zajmuj się świadomie swoimi kłopotami i potencjalnymi strategiami ich pokonania. Walter Hussy, profesor psychologii, odkrył, że gdy świadomie i bez przerwy konfrontujemy się z określonymi tematami i kwestiami, wykazujemy skłonność do koncentrowania się na wybranym sposobie myślenia i tworzenia określonych blokad myślowych, przez co trudniej nam znaleźć rozwiązanie problemu.
Z pewnością znasz to z doświadczenia – im usilniej próbujesz przypomnieć sobie nazwisko znajomego, którego dostrzegłeś na ulicy, tym trudniej odnaleźć je w pamięci. Pół godziny później, gdy wróciłeś już do domu, spontanicznie przypominasz sobie nazwisko. Nazywamy to „kreatywną przerwą”. Bądź pewien, że w ciągu najbliższych dni przyjdzie ci na myśl jakiś użyteczny pomysł rozwiązania twoich problemów, który pomoże ci pozostać w obecnym miejscu pracy. Zwróć uwagę na swoje sny i spontaniczne przejawy natchnienia. Otwórz się na własną intuicję.






