Ostrożny jak polski prezes

autor: Szymon Laszewski

źródło: Fotorzepa

Witold Orłowski

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Deficytowi top menedżerowie
• Niewielu szefów liderów w polskich firmach
• Transfer z City do Śródmieścia
• Nie zabraknie okazji do przejęć

Szefowie polskich firm są teraz mniej chętni do zwiększania zatrudnienia, zmiany strategii, inwestycji w nowości oraz do fuzji i przejęć niż ich koledzy z innych państw. Należą też do największych pesymistów

Zaledwie 28 proc. szefów w Polsce jest pewnych wzrostu przychodów swej firmy w tym roku. To wynik porównywalny ze średnimi ocenami prezesów w Europie Zachodniej, którzy należą do największych pesymistów  na świecie i dużo słabszy niż w naszym regionie, gdzie na wzrost liczy czterech na dziesięciu szefów - wynika z tegorocznej, 15. już edycji globalnego badania „CEO Survey 2012" firmy doradczo-audytorskej PwC.

Według sondażu, który PwC przeprowadziła wśród ponad 1200  top menedżerów na świecie, w tym  76 w Polsce, opinie szefów co do perspektyw globalnej  gospodarki nie są najlepsze. Prawie co drugi przewiduje tu pogorszenie sytuacji w 2012 roku, a tylko co  siódmy  liczy na poprawę. Mniej optymizmu niż przed rokiem prezesi przejawiają także w ocenie przyszłości własnych firm - czterech na dziesięciu jest pewnych   wzrostu jej przychodów (przed rokiem - prawie połowa). Większość pozostałych (44 proc.)ostrożnie mówi o większej lub mniejszej szansie na zwiększenie przychodów.W Polsce taką szansę widzi 47 proc. szefów.

Na ten globalny, słabszy niż przed rokiem  wynik wpłynęło  wyraźne pogorszenie nastrojów wśród szefów z krajów rozwiniętych, którym  polscy menedżerowie dorównują teraz  pesymizmem, a przewyższają  ostrożnością  w planowanych działaniach.

– Brakuje  w Polsce zaufania we własne siły. Gdy z Zachodu napływają do nas złe wieści, wśród naszych firm gwałtownie rośnie pesymizm. To  pokazuje także  stopień związków gospodarczych z Europą Zachodnią, ale przecież w 2009 byliśmy „zieloną wyspą" – komentował wyniki ankiety  Witold Orłowski, główny doradca ekonomiczny PwC.

O ile na świecie, w tym także w pesymistycznej Europie Zachodniej, ponad połowa prezesów  przewiduje,że ich firmy będą w tym roku zwiększać zatrudnienie,   a niespełna jedna piąta mówi tu o cięciach, to w Polsce plany wzrostu  ma trzech na dziesięciu szefów, a niemal tyle samo mówi o ograniczeniu zatrudnienia. Na ten wynik  wpłynęły  bardziej zachowawcze są w swych planach firmy  z rodzimym kapitałem - tylko 15 proc. z nich mówi o wzroście liczby pracowników, podczas gdy wśród   szefów zagranicznych spółek- prawie 40 proc.

Jedni i drudzy przejawiają jednak mniej gotowości do  fundamentalnych zmian strategii w swych firmach – w Polsce planuje to 5 proc. badanych, dwa razy mniej niż w Europie Zachodniej.  Z jednej strony to dobrze – według sztuki biznesowej, strategii nie zmienia się co roku, ale z drugiej strony obecna sytuacja wymaga elastyczności i gotowości do zmian.

–Dużo bardziej otwarte na szanse i okazje, które daje kryzys są duże firmy-  zaznaczała Olga Grygier-Siddons, prezes PwC w Polsce.  Jak jednak oceniał prof. Orłowski, polskie przedsiębiorstwa  są raczej pasywne  i defensywne w swych reakcjach. Widać to także w badaniu PwC – w którym top menedżerowie z Polski dużo rzadziej niż ich koledzy z Europy Zachodniej  czy Azji deklarują  chęć  do wchodzenia na nowe zagraniczne rynku, do strategicznych aliansów, oraz fuzji i przejęć (planuje je  tylko 1 proc. naszych szefów wobec 12 proc. na świecie), a także do rozwoju nowych produktów i usług.  Swoje możliwości wzrostu wiedzą  głównie w zwiększeniu udziału w obecnych rynkach i to w kraju,  w czym  sprzyja im zresztą wielkość polskiego rynku. Jeśli planują innowacje –to głównie takie, które przyniosą oszczędności kosztów, a nie np. nowinki produktowe.

-Nasi prezesi wiedzą , że polscy konsumenci są bardzo wrażliwi na ceny a mniej zainteresowani nowymi ofertami- tłumaczyła polskich menedżerów Olga Grygier-Siddons, prezes PwC w Polsce. Zwracała  też uwagę,że wśród przyczyn    głównych obaw  polskich szefów na  bardzo wysokim miejscu (zaraz po  sytuacji w gospodarce światowej i kursach walutowych) znalazła się agresywna konkurencja, która może doprowadzić do wyniszczających firmy i rynek wojen cenowych.