Europa skorzystała więcej niż polski system bankowy

autor: Darek Golik

źródło: Fotorzepa

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Hazard moralny i wojny depozytowe

Prezydencja w UE nie uwzględniła polskich interesów przy zagadnieniach dotyczących regulacji rynku. Teraz banki zmuszone są zacząć kampanię lobbystyczną

Prze­wod­nic­two w Unii Eu­ro­pej­skiej na­ło­ży­ło na Pol­skę obo­wiąz­ki spraw­ne­go i efek­tyw­ne­go kie­ro­wa­nia spra­wa­mi te­go ugru­po­wa­nia. Jed­no­cze­śnie da­ło szan­sę rzą­do­wi za­ak­cen­to­wa­nia spe­cy­ficz­nych aspek­tów ro­zu­mie­nia spraw eu­ro­pej­skiej in­te­gra­cji, szcze­gól­nie wa­żnych w sy­tu­acji sil­nych za­wi­ro­wań eko­no­micz­nych, zmu­sza­ją­cych do no­we­go my­śle­nia o tym, co łą­czy, i po­szu­ki­wa­nia no­we­go me­cha­ni­zmu in­te­gra­cyj­ne­go.

W sy­tu­acji do­mi­na­cji spraw ma­kro­po­li­tycz­nych i po­trze­by re­ak­cji na do­raź­ne za­gro­że­nia, trud­na by­ła sys­te­ma­tycz­na pra­ca apa­ra­tu kra­ju prze­wod­ni­czą­ce­go Unii nad re­ali­za­cją agen­dy „ru­ty­no­wych" spraw re­gu­la­cyj­nych i le­gi­sla­cyj­nych. A li­sta ich jest dłu­ga. Wie­le po­zy­cji zaj­mu­ją na niej re­gu­la­cje zwią­za­ne z ryn­ka­mi fi­nan­so­wy­mi i sek­to­rem ban­ko­wym. Wy­ni­ka to za­rów­no ze skut­ków kry­zy­su fi­nan­so­we­go i go­spo­dar­cze­go lat 2007 – 2009, jak i z prze­war­to­ścio­wań do­tych­cza­so­we­go ła­du eko­no­micz­ne­go w świe­cie.

- Naj­wa­żniej­szym mie­rzal­nym osią­gnię­ciem pol­skiej pre­zy­den­cji w kwe­stiach fi­nan­so­wych by­ło przy­ję­cie sze­ścio­pa­ku.

Zo­sta­ły w nim ure­gu­lo­wa­ne naj­istot­niej­sze kwe­stie doty­czą­ce go­spo­dar­ki i za­rzą­dza­nia fi­nan­sa­mi w ska­li Unii. Jed­nym z naj­trud­niej­szych do uzgod­nie­nia za­pi­sów by­ła kwe­stia na­kła­da­nia au­to­ma­tycz­nych sank­cji na kra­je UE niedo­trzy­mu­ją­ce kry­te­riów za­dłu­że­nia okre­ślo­nych w pak­cie sta­bilizacji i wzro­stu. Po­cząt­ko­wo część państw z Fran­cją na cze­le na­le­ga­ła, by ostrze­że­nia Ko­mi­sji Eu­ro­pej­skiej (KE) by­ły ka­ż-do­ra­zo­wo ak­cep­to­wa­ne przez Ra­dę UE. Za­twier­dzo­ny kom­pro­mis prze­wi­du­je, że KE bę­dzie mo­gła udzie­lić pań­stwu ostrze­że­nia, któ­re wej­dzie w ży­cie w cią­gu dzie­się­ciu dni od ogło­sze­nia, chy­ba że kra­je UE za­blo­ku­ją je więk­szo­ścią gło­sów. W ta­kiej sy­tu­acji Ra­da bę­dzie mu­sia­ła pu­blicz­nie na fo­rum Par­la­men­tu Eu­ro­pej­skie­go przed­sta­wić uza­sad­nie­nie tej de­cy­zji.

Niektóre regulacje w obecnym kształcie byłyby szkodliwe nie tyle dla banków, ile dla rozwoju gospodarczego Polski

Przy ana­li­zo­wa­niu przy­czyn nie­rów­no­wa­gi ma­kro­eko­no­micz­nej, KE bę­dzie do­ko­ny­wa­ła oce­ny nie tyl­ko państw UE wy­ka­zu­ją­cych znacz­ny de­fi­cyt na ra­chun­ku ob­ro­tów bie­żą­cych, ale i tych, któ­re wy­ka­zu­ją znacz­ne nad­wy­żki. To spra­wi, że KE bę­dzie mu­sia­ła brać pod uwa­gę mo­żli­wość, że źró­dłem nie­rów­no­wa­gi mo­gą być ta­kże kra­je z nad­wy­żką, ta­kie jak Niem­cy lub Ho­lan­dia i one rów­nież bę­dą mo­gły zo­stać we­zwa­ne do do­ko­na­nia sto­sow­nych ko­rekt.

Regu­la­cje prze­wi­du­ją mo­żli­wość de­bat i wy­słu­chań mi­ni­strów fi­nan­sów państw UE na fo­rum PE, na­kła­da­nia sank­cji za fał­szo­wa­nie sta­ty­styk do­ty­czą­cych de­fi­cy­tu i za­dłu­że­nia, roz­sze­rze­nie upraw­nień Ko­mi­sji do prze­pro­wa­dza­nia in­spek­cji na miej­scu w kra­ju człon­kow­skim.

Wśród in­nych uzgod­nio­nych z pre­zy­den­cją za­pi­sów zna­la­zły się m.in. na­stę­pu­ją­ce kwe­stie:

- wpi­sa­nie do po­rząd­ku praw­ne­go go­spo­dar­cze­go se­me­stru eu­ro­pej­skie­go, czy­li uzgod­nień do­ty­czą­cych ko­or­dy­na­cji po­li­tyk go­spo­dar­czych;

- zwięk­sze­nie upraw­nień KE, któ­ra bę­dzie otrzy­my­wać wię­cej in­for­ma­cji, a ta­kże wy­sy­łać mi­sje nad­zo­ru­ją­ce do państw człon­kow­skich;

- mo­żli­wość za­sto­so­wa­nia sank­cji w wy­so­ko­ści 0,2 proc. PKB za fał­szo­wa­nie sta­ty­styk do­ty­czą­cych de­fi­cy­tu i za­dłu­że­nia;

- wy­móg zło­że­nia de­po­zy­tu opro­cen­to­wa­ne­go (0,1 proc. PKB) w przy­pad­ku, gdy pań­stwo nie po­dej­mie dzia­łań na­praw­czych;

- zwięk­szo­na nie­za­le­żność or­ga­nów sta­ty­stycz­nych;