{eko+}
Euroobligacje: powrót społeczeństwa plemiennego
Koncepcja euroobligacji podważa najbardziej stanowczy zapis traktatowy UE stanowiący o odpowiedzialności finansowej państw
W okresie późnego średniowiecza wiele europejskich państw, a szczególnie Niemcy, przejęło prawo rzymskie. Recepcja prawa rzymskiego pociągnęła za sobą stopniowe zerwanie z zasadą odpowiedzialności kolektywnej na rzecz odpowiedzialności indywidualnej, podmiotami praw i obowiązków była już nie wyłącznie wspólnota, lecz i jednostki. Wcześniej w większości społeczności europejskich obowiązywało niepisane prawo zwyczajowe opierające się na solidarności plemiennej oraz odpowiedzialności klanowej według zasady: każdy ręczy za każdego. Celem tych pierwotnych wspólnot było zapewnienie podstawowych zasobów koniecznych do przeżycia – wszystko, co upolowano w ciągu dnia, było następnie dzielone wśród członków plemienia. Taka organizacja życia zbiorowego pociąga jednak za sobą pewne ryzyko. Jej wadą jest to, że niepisane normy prawne klanu rodzinnego wymuszają konformizm w postępowaniu członków grupy, który wręcz uniemożliwia innowacje, wzrost oraz dobrobyt. Prawo rzymskie okazało się osiągnięciem kulturowym, które w znacznym stopniu umożliwiło Europie awans cywilizacyjny i uzyskanie statusu najbogatszego kontynentu świata. Ugruntowując zasadę odpowiedzialności indywidualnej i działalności na własne ryzyko, prawo rzymskie uwolniło jednostkę od bycia nadzorowaną i ograniczaną przez członków plemienia.
