Porady
Nie masz na ratę, ale upadłości nie ogłosisz
Jeśli nie jesteś w stanie spłacać kredytu hipotecznego, rachunków za mieszkanie i prąd, a rozstałeś się z pracodawcą za porozumieniem stron, nie możesz liczyć na ochronę wynikającą z ogłoszenia upadłości konsumenckiej
Tomasz Ludwik Krawczyk, Kancelaria Drzewiecki, Tomaszek i Wspólnicy
Rz: Czy osoba, która ma problem ze spłatami rat kredytu hipotecznego, może ogłosić upadłość konsumencką?
Tomasz Ludwik Krawczyk: To zależy od tego, co rozumiemy przez „problem ze spłatą". Jeżeli polega on na trudnościach w zapewnieniu środków na spłatę kredytu, ale jest on spłacany terminowo, to sytuacja taka nie otwiera przed osobą fizyczną możliwości złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.
Taki wniosek może złożyć tylko taka osoba fizyczna, która jest niewypłacalna, tzn. nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (a takim może być spłata kredytu), przy czym osoba taka powinna być zgodnie z ustawą – Prawo upadłościowe i naprawcze dłużnikiem więcej niż jednego wierzyciela (a zatem zaległość w spłacie jednego kredytu nie wystarczy).
Czy w związku z długami w opłatach za mieszkanie czy innymi nieruchomościowymi – np. podatkowymi czy za media – można ogłosić upadłość konsumencką?
Tak. W przypadku zaistnienia niewypłacalności dłużnika, o której była mowa, uwzględnienie wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest niezależne od faktu, czy niespłacone wierzytelności mają charakter cywilnoprawny (np. opłaty za media) czy publicznoprawny (w tym podatki).
Gdzie i jak załatwia się formalności i jak trzeba przygotować wniosek o upadłość konsumencką? Jakie zaświadczenia czy dokumenty są dla sądu niezbędne?
Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej składa się w sądzie rejonowym, w wydziale upadłościowym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika. Wniosek ten powinien zawierać takie informacje jak aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników oraz oznaczenie miejsca, w którym się ten majątek dłużnika znajduje, spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty, a także listę zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na jego majątku wraz z datami ich ustanowienia.
Potrzebne jest też oświadczenie o spłatach wierzytelności lub innych długów dokonanych w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku, spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami, z określeniem wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty, wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko dłużnikowi.
Trzeba też przygotować informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych i zastawów skarbowych oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach, jak też o prowadzonych innych postępowaniach sądowych lub administracyjnych dotyczących majątku dłużnika.
Należy także wskazać okoliczności, które uzasadniają wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Oprócz tych informacji dłużnik powinien złożyć oświadczenie na piśmie, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe.
Kiedy sąd przychyli się do wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenta?
Sąd uwzględni taki wniosek, gdy zachodzi podstawowa przesłanka upadłości, czyli zaprzestanie spłacania wymagalnych zobowiązań, a ponadto wyłącznie w przypadku, gdy niewypłacalność dłużnika powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności.
Przez pojęcie „wyjątkowe i niezależne okoliczności" rozumie się zwykle takie zdarzenia, jak klęski żywiołowe (przy czym tylko takie, które są niespodziewane, a nie np. powódź na terenach zalewowych), wypadek przy pracy czy nagłą chorobę.
Uwzględnienie wniosku jest wykluczone w szczególności, gdy dłużnik zaciągnął zobowiązanie, będąc niewypłacalnym albo do rozwiązania stosunku pracy dłużnika doszło z przyczyn leżących po stronie pracownika lub za jego zgodą.
Prawo upadłościowe i naprawcze zawiera również zamknięty katalog tzw. czasowych przeszkód uwzględnienia wniosku, do których zalicza się na przykład prowadzenie w stosunku do dłużnika w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości postępowania upadłościowego lub innego, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań albo, w którym zawarto układ (przy czym przez pojęcie „inne postępowanie" rozumie się także postępowania, w których umorzono zobowiązania publicznoprawne, np. umorzono zaległości podatkowe czy należności celne), czy prawomocne uznanie czynności prawnej dłużnika za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.






